Korona na implancie składa się z części chirurgicznej, czyli implantu umieszczonego w kości, oraz odbudowy protetycznej odtwarzającej widoczną część zęba. W zależności od zastosowanego systemu pomiędzy implantem a koroną znajduje się również element pośredni (łącznik), który umożliwia odpowiednie połączenie obu części. Zastosowanie tego rozwiązania to możliwość odbudowy brakującego zęba bez konieczności szlifowania sąsiadujących zębów. Można to szczególnie docenić w sytuacji, gdy zęby znajdujące się po obu stronach luki są zdrowe i nie wymagają leczenia protetycznego.
Przeczytaj również: Przodozgryz i tyłozgryz. Jak leczyć problemy ze zgryzem?
Spis treści:
Korona na implancie – budowa
Odbudowa pojedynczego zęba na implancie składa się z kilku współpracujących ze sobą elementów. Pierwszym z nich jest implant, czyli niewielki element wszczepiany w kość szczęki lub żuchwy. Jego zadaniem jest zastąpienie korzenia utraconego zęba i stworzenie stabilnego filaru dla przyszłej odbudowy protetycznej. Po zakończeniu etapu gojenia i integracji implantu z kością (osteointegracja) wykonujemy część protetyczną. Najpierw pomiędzy implantem a koroną montujemy łącznik protetyczny. To właśnie na nim mocujemy koronę odtwarzająca widoczną część zęba.
Można więc powiedzieć, że naturalny ząb i ząb odbudowany na implancie mają pewną analogiczną strukturę: część znajdująca się w kości pełni funkcję zakotwiczenia, a część widoczna ponad dziąsłem umożliwia żucie, uczestniczy w zwarciu i odtwarza wygląd uzębienia.
Warto jednak pamiętać, że implant nie jest biologiczną kopią naturalnego korzenia. Naturalny ząb jest połączony z kością za pośrednictwem ozębnej, która posiada między innymi zdolność do reagowania na obciążenia. Implant integruje się z kością w inny sposób, dlatego planowanie odbudowy musi uwzględniać odmienne właściwości biomechaniczne całego układu.
Kiedy korona na implancie jest dobrym rozwiązaniem?
Najczęstszym wskazaniem jest brak pojedynczego zęba, przy jednoczesnym zachowaniu zębów sąsiadujących w dobrym stanie. Wyobraźmy sobie Pacjenta, który utracił jeden ząb, np. w wyniku urazu, zaawansowanej próchnicy, niepowodzenia leczenia kanałowego lub choroby przyzębia. Jeżeli luka znajduje się pomiędzy zdrowymi zębami, można rozważyć różne sposoby jej odbudowy.
Jednym z nich jest tradycyjny most protetyczny. Jednakże aby go wykonać, konieczne jest odpowiednie przygotowanie zębów sąsiadujących (zazwyczaj ich oszlifowanie), które pełnią funkcję filarów dla konstrukcji. Korona na implancie pozwala natomiast odbudować brak w sposób niezależny od sąsiednich zębów. Implant przejmuje funkcję filaru, więc nie trzeba wykorzystywać zdrowych zębów jako podpór dla mostu. Rozwiązanie to jest szczególnie korzystne w przypadku pojedynczego braku w odcinku bocznym, gdzie działają duże siły żucia. Implant z odpowiednio zaprojektowaną koroną w pełni odtwarza funkcję brakującego zęba i umożliwia bardziej równomierne rozłożenie obciążeń w łuku zębowym.
Korony na implantach stosujemy również w strefie estetycznej, czyli przede wszystkim w obrębie zębów przednich. W tym odcinku niezwykle istotne jest harmonijne dopasowanie koloru, przezierności, kształtu i proporcji korony do sąsiadujących z nią zębów.
Jak przebiega leczenie?
1. Konsultacja wstępna i planowanie leczenia. Lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad medyczny oraz analizuje wyniki tomografii komputerowej CBCT, oceniając ilość i jakość kości, aby precyzyjnie zaplanować pozycję implantu.
2. Leczenie wstępne i higienizacja. Przed zabiegiem chirurgicznym konieczne jest całkowite wyleczenie próchnicy, stanów zapalnych dziąseł oraz wykonanie profesjonalnego czyszczenia zębów z kamienia.
3. Zabieg wszczepienia implantu. W znieczuleniu miejscowym chirurg nacina dziąsło i wprowadza w kość tytanową lub cyrkonową śrubę, która zastępuje korzeń utraconego zęba.
4. Okres osteointegracji. Następuje faza gojenia trwająca zazwyczaj od 3 do 6 miesięcy, podczas której implant trwale zrasta się z otaczającą tkanką kostną.
5. Wkręcenie śruby gojącej. Po zakończeniu zrastania się z kością lekarz odsłania implant i wkręca śrubę gojącą, która formuje estetyczny kształt dziąsła wokół przyszłej korony na okres około 2 tygodni.
6. Pobranie wycisków lub skanowanie 3D. Po wygojeniu dziąsła zdejmuje się śrubę gojącą, a lekarz wykonuje cyfrowy skan wewnątrzustny, na podstawie którego pracownia protetyczna wykonuje łącznik i koronę.
7. Ostateczne osadzenie korony. Pacjent przymierza gotową koronę protetyczną. Po sprawdzeniu jej zwarcia i koloru – lekarz trwale mocuje ją na implancie, przywracając pełną funkcję i estetykę zgryzu.
Gotowa korona musi spełniać jednocześnie kilka funkcji. Powinna wyglądać naturalnie, umożliwiać prawidłowe żucie, nie powodować nadmiernych przeciążeń i pozwalać pacjentowi na skuteczne utrzymanie higieny.
Korona na implancie a most. Które rozwiązanie wybrać przy braku jednego zęba?
Brak pojedynczego zęba można uzupełnić zarówno koroną na implancie, jak i mostem protetycznym. Każde z tych rozwiązań ma swoje wskazania:
| Kryterium porównania | Korona na implancie | Most protetyczny |
| Inwazyjność zabiegu | Wymaga zabiegu chirurgicznego (wszczepienia implantu w kość). Pozostałe zęby pozostają całkowicie nienaruszone. | Nie wymaga operacji chirurgicznej, ale wiąże się z koniecznością szlifowania zdrowych zębów sąsiadujących z luką. |
| Stan zębów sąsiednich | Zęby sąsiadujące nie są w żaden sposób naruszane ani obciążane. | Zęby sąsiednie muszą zostać oszlifowane, a to narusza ich strukturę i może w przyszłości prowadzić do problemów endodontycznych. |
| Wpływ na kość szczęki/żuchwy | Zapobiega zanikowi kości. Implant przenosi siły żucia bezpośrednio na kość, stymulując ją w sposób identyczny jak naturalny korzeń zęba. | Nie stymuluje kości w miejscu brakującego zęba. Kość pod przęsłem mostu z czasem ulega stopniowemu zanikowi (resorpcji). |
| Trwałość i żywotność | Rozwiązanie długoterminowe, często dożywotnie. Wymaga jedynie standardowej higieny, a sama korona może po latach wymagać wymiany. | Średnia trwałość wynosi około 10-15 lat. Po tym czasie most często wymaga wymiany ze względu na zużycie lub zmiany w przyzębiu. |
| Estetyka | Najwyższa estetyka. Ząb wygląda, wychodzi z dziąsła i funkcjonuje dokładnie tak, jak ząb naturalny. | Bardzo dobra estetyka, choć po latach może pojawić się widoczna linia styku dziąsła z przęsłem na skutek naturalnego zaniku kości. |
| Czas trwania leczenia | Dłuższy proces (zazwyczaj od 3 do 9 miesięcy ze względu na czas niezbędny na zrośnięcie się implantu z kością). | Szybkie wykonanie (cały proces zamyka się zazwyczaj w ciągu 2-3 tygodni i kilku wizyt). |
| Koszty finansowe | Wyższy koszt początkowy, ponieważ płaci się za implant, łącznik i koronę oraz zabieg chirurgiczny. | Niższy koszt początkowy w porównaniu do pojedynczego implantu. |
| Higiena jamy ustnej | Pielęgnacja zbliżona do naturalnych zębów (szczotkowanie oraz nitkowanie przestrzeni wokół korony). | Wymaga stosowania specjalnych nici dentystycznych do czyszczenia przestrzeni pod przęsłem mostu. |
